رها از رنج

    به همان نسبت ، ما نیز هم ...

آدم وقتی یه مدت زیادی نمی نویسه ، نوشتن واسه اش سخت میشه ، مثل کسی که پاش می شکنه و میره تو گچ ، بعد از اینکه گچو وا می کنند ، تاتی تاتی راه میره ...

بعد از ۱۵ سال دریای جنوب رو دیدم ... روبروش ایستادم ،خودمو به آب زدم ، گرماش رو حس کردم  مثل اون روزا ... هنوز همونجور پر آرامش و متین و سخاوتمند بود ، همه خاطرات اون سالها جلوی چشام اومد... لحظه هایی که فراموششون کرده بودم ولی وجود داشتند ، جزیی از من بودند ... انگار همه غمای عالم رو توی دلم ریختند . اون لحظه فقط دلم از خدا می خواست که تنها باشم ... تنها ، بدون اینکه نگران باشم کسی منتظرمه ... همون جا روی ماسه های داغ و شور ، توی اون خلوت و سکوت مسحور کننده بشینم و به دریا نگاه کنم ... اینقدر که غروب بشه و تاریکی منو فرا بگیره ... اونوقت اگه سیر شدم ، اگه خسته شدم ، راه بیفتم و پیاده برم به سمت بازار ماهی فروشها ... و توی راه مردم و رفت و آمد و داد و ستدشون رو تماشا کنم و حظ کنم ، از اون لهجه غلیظ و صدای بمشون ، از بوی ادویه و عطر عودشون ... از اون لباسای بلند سفید و چارقدای مشکیشون ...

 اونوقت شاید دیگه احساس غربت نکنم ...

اینکه اینجا می نویسم - نمی نویسم - همش بخاطر اینه که می خوام یه چیزایی رو هیچوقت فراموش نکنم ...

اگه می نویسم می خوام چیزی رو فراموش نکنم ، اگه نمی نویسم  ، چیزهایی رو ...

   یکی برای به خاطر آوردن ...

وقتی شنیدم ا.ن می خواد توی تلویزیون در مورد وزرای پیشنهادیش صحبت کنه تنها به یک دلیل نشستم پای تلویزیون !  می خواستم ببینم چه دلایلی برای دفاع از ۳ زنی که برای اولین بار در جمهوری اسلامی به عنوان وزیر برگزیده شدند ، داره . انتظارم این بود که از کارنامه کاری این سه خانم صحبت کنه ، از توان مدیریتی بالا و قدرت تصمیم گیری در مسائل حساسی که توی پستشون با اونها روبرو هستند ولی اونشب تنها حرفی که به میان نیومد همین صحبتها بود . محکم ترین دفاع ا.ن از وزرای زن احساسات زنانه !! و اینکه نیمی از جامعه ایرانی زن هستند ، بود . ا.ن در دفاع از وزیر پیشنهادی اش برای وزارت درمان گفت وقتی وزیر خانم باشه خانمها برای چکاپ سالیانه راحت تر هستند ، راحت تر مراجعه می کنند !! انگار قراره وزیر بیاد همه خانمها رو چکاپ کنه !!! یا در حمایت از وزیر رفاه گفت : به دلیل احساسات زنانه بهتر وضع بازنشستگان و مستمری بگیران رو درک می کنه !!!!!!  

 من که حالم خیلی گرفته شد . اگه جای اون سه تا وزیر زن بودم هیچوقت پست وزارت در کابینه این اقا رو قبول نمی کردم که بجای تکیه بر سوابق اجرایی ، احساسات زنانه ام دلیل شایستگیم باشه .گرچه بعید می دونم این سه خانم هم مثل بقیه اقایان اصلا کارنامه اجرایی قابل قبولی داشته باشند . به هر حال هر چه که باشند آخرش می خواهند بشوند باقری لنکرانی که نمی دانم بیچاره با این تشبیه ا.ن چه جوری می خواد توی محیط کاریش سرش رو بلند کنه !!!

 می خوام بدونم آنجلا مرکل ، هیلاری کلینتون ، سارا پیلین و هزاران زن دیگه ای که توی دنیا به پستهای مهم سیاسی رسیدند و از خیلی مردها هم موفق تر بودند بخاطر احساسات و عواطفشون به اینجا رسیدند یا بر اساس قوه استدلال و تشخیص و درک درست از مسائل و مشکلات روز کشورشون ؟؟؟؟ تا وقتی که نگاه جامعه ما به زن نگاه جنسیتی است و نه انسانی ( که از نظر نیروی فکر و اندیشه و تحلیل مسائل مختلف بامرد همسان و برابره ) صدتا وزیر و وکیل زن هم که بیاد و بره بازم ما آخرش افغانستانی بیش نبوده و نیستیم .

چشمان مات و نگاه خیره ابطحی بعد از ۴۰ روز ... برام نشانی از یه هیپنوتیزم عجیب ... یه جور بی تفاوتی محض ... بی خبری مطلق ـ انگار که پاهاش روی این دنیا نیست ـ یه جور درد عمیق و سرانجام ، یاس بود !

رد خور نداره ...

  همیشه وقتی هوای دلم ابری می شه ، دهم مرداد ماه هم که باشه ، آسمون نم نم می باره ...